Edirne’de 76 yaşındaki Emine Çağlayan, inşaat ustası babasından ilham alarak eski Edirne evlerini ve tarihi eserleri rölyefle işliyor. Gençlerin sanata olan ilgisizliğine dikkat çeken Çağlayan, “Şu anda Edirne'de benden başka yapan yok. Bu sanatın ileriki zamanlarda gençlere örnek olmasını, hatıra kalmasını istiyorum, Edirne evlerinin yaşamasını istiyorum. Bu sanatı yaşatmak istiyorum ama gençler maalesef biraz geri duruyorlar" dedi.
Edirne’de yaşayan 76 yaşındaki Emine Çağlayan, inşaat ustası babasından aldığı ilhamla kentteki evlerin rölyeflerini yapıyor. Geçimini büyük ölçüde vefat eden eşinden kalan emekli maaşıyla sağlayan Çağlayan, 25 yıl önce katıldığı bir kursta rölyef sanatını öğrenerek evinde çalışmalara başladı. Zamanla kendi tasarımlarını yapmaya karar veren sanatçı, eski Edirne evlerini babasının inşaat ustalığından esinlenerek rölyefle işlemeye başladı. Ustalığını geliştiren Çağlayan, Edirne evlerinin yanı sıra kentin simgesi olan UNESCO Dünya Kültür Mirası Listesi’ndeki Selimiye Camisi ve diğer tarihi eserleri de el işlerine konu ediyor.
Eski Edirne evlerini tanıtmayı amaçladığını dile getiren Çağlayan, “Eski Edirne evlerini, konaklarını yeni nesillere tanıtmaya çalışıyorum, en büyük amacım bu. El sanatlarına merakım vardı. Babam inşaat ustasıydı. Onunla beraber çalışırken hep evleri hayal ediyordum. Böyle kurslara devam ederek kendimi geliştirdim. Edirne'de eski Edirne evlerinin maketlerini çıkarıp onların rölyeflerini çalışıyorum. Şu anda Edirne'de benden başka yapan yok. İstanbul'da daha önceleri çok yapılıyordu ama şu anda İstanbul'da da göremiyoruz. Bu sanatın ileriki zamanlarda gençlere örnek olmasını, hatıra kalmasını istiyorum, Edirne evlerinin yaşamasını istiyorum" dedi.
“BU SANATI YAŞATMAK İSTİYORUM”
Çalışmalarında kağıt ve karton gibi malzemeler kullandığını belirten Çağlayan, “Rölyef sanatıyla evler, gemiler, eski konaklar, saraylar, her şeyi yapabiliyorsunuz. Küçük süsler, hediyelik eşyalar. Daha çok geri dönüşüm malzemeleri kullanarak çalışıyorum. Kullandığımız malzemeler genellikle kağıtlar, kartonlar, muşamba, dantel, parlak kağıt, aklınıza ne gelirse geri dönüşümü kullanıyoruz. Ben bu işi yaparken zorluk çekmiyorum, çünkü el sanatlarını çok seviyorum. Yaparken mutlu oluyorum. Elimden geldiği kadar da temiz çalışıyorum. Arkadaşlarım çok beğeniyorlar. Herkesten övgüler alıyorum. Bu sanatı yaşatmak istiyorum ama gençler maalesef biraz geri duruyorlar" diye konuştu.
“ÇALIŞIRKEN BABAMI HATIRLIYORUM”
Küçük yaşta babasına yardım ettiği için evlerin yapısı hakkında bilgi sahibi olduğunu anlatan Çağlayan, “Bu işi yaparken kendimi unutuyorum diyebilirim. Kendi evimizi babamla beraber yapmıştık. Tabii ona tuğla taşırken, ahşapta kalasları taşırken hep yardım ediyorduk. Şimdi ben bunları tekrar tekrar yaparken onları hatırlıyorum. Neyi nereye koyacağımı hiçbir bilgim olmadan, hiçbir eğitim almadan bilebiliyorum. Şu anda Edirne Selimiye Cami, köprüleri, Adalet Kasrı, Sinagog, Hafız Ağa Konağı, çeşitli evleri yapmaya çalışıyorum" dedi.
“GENÇLER SABIRSIZ”
Emine Çağlayan, gençlerin rölyef sanatına ilgisinin az olduğunu belirterek, "Gençler biraz sabırsız. Yaşlılar da artık gözleri görmüyor, elleri tutmuyor benim gibi. Onun için çok yapmaya niyetli olan da yok. Ben gönüllü olarak öğreteyim, malzemeyi ben vereyim diyorum, o halde bile gelen yok. Kendi imkanlarımla çeşitli sergilere katılıyorum. Daha Balıkesir'den yeni geldik. İstanbul'da bir sergiye hazırlanıyoruz. Çeşitli sergilere katılıyorum. Müşteri olursa tabii ki ürettiklerimi satıyorum. Ürettiğimiz için de satmamız gerekiyor. Çünkü malzeme almamız için bir geri dönüşüm olması gerekiyor. 1 oğlum ve 3 torunum var, ne yazık ki onlar da meraklı değil bu işe. Hatta, ‘Bu tahtaları ne yapacaksın?’ diyorlar. Ben de aynı zamanda üyesi olduğum Edirne Kent Konseyi Kadın Meclisi var, bu eserleri oraya bağışlamayı düşünüyorum. Oradaki arkadaşlarıma da ‘Bana bir şey olursa gelin evden hepsini alın, dernekte sergileyin’ diyorum" ifadelerini kullandı.
Adem Batuhan SEVER
